Er zijn van die personen die helemaal losgaan als er camera's op ze gericht staan. Mediageil noem ik dat. Zo barsten José Mourinho en Aad de Mos van de arrogantie in de perszaal en gebruikt tennisser Novak Djokovic alle media-aandacht om collega's te imiteren. Maar snookerspeler Ronnie O'Sullivan maakt het wel heel bont.
The Rocket gaat er na zijn uitschakeling in de eerste ronde van de China Open eens nonchalant voor zitten en beantwoordt de vragen van de pers. Al snel komen de journalisten erachter dat ze geen serieuze antwoorden hoeven te verwachten van de overbesekste Brit. Let vooral op O'Sullivans handgebaren en zijn pikante uitspraken rond de twee minuten. Het gedrag van de voormalig wereldkampioen wordt nu onderzocht door de Britse Snookerbond. Met een schorsing en geldboete moet hij zeker rekening houden. En ik maar denken dat ik geil was.
28 maart, 2008
23 maart, 2008
Joe is Ajax-moe waardoor Twente er een fan bij heeft
Dankzij mijn kameraad Dani kom ik 's weekends goed aan mijn trekken. Die jongen ontdekte Sopcast, een geniaal programma waarmee je de gekste Europese voetbalwedstrijden kunt bekijken. Weliswaar zonder optimaal beeld, met een paar minuten vertraging en Chinees commentaar, maar dat is helemaal niet erg. (Ik heb Willy ook al eens verteld: Die Chinezen hebben er maar een goede kijk op. Dat kon hij beamen na het zien van de vriendschappelijke pot tussen Torpedo Moskou en Beitar Jerusalem.) Voetbal blijft immers bijzaak nummer één in het leven.
Elk weekend pik ik er een paar duels uit. Afgelopen zondag klikte ik op Twente-Ajax. Ik wou dat ik dat niet had gedaan. Dat ik paaseieren was gaan zoeken met mijn neefjes, mijn kamer had opgeruimd of City of God (recensie volgt nog) voor een tweede keer was gaan kijken. Niet voor de eerste keer eindigde mijn weekend verkracht. Mijn stadgenoten rekenden af met een lamlendig Ajax. Dan gaat het laatste fluitsignaal, heb je de handen in je haar, staar je naar het bureaublad met de schone Gemma Atkinson op de achtergrond en hoop je geen traan te hoeven wegpinken. Dankzij het weergaloze Twente heb ik met vochtige ogen kunnen constateren: Twente is hot en Ajax is niet meer!
Mijn Ajax-gevoel is allang niet meer wat het was. Ik herrinner me uit mijn jeugdige jaren dat ik eens in mijn uppie in de Perry Sport achterbleef. Mams wilde die grijs-rode Ajax-jas van 120 gulden niet aanschaffen voor me. Aan het dekbedovertrek, agenda, plakboek, 2 shirts, trainingspak, slippers, bal, muts, kousen en 1776843 posters van mijn favoriete club had ik echt niet genoeg. Wat doe je dan? Huilend achterblijven totdat moederlief terugkomt en haar jaarbudget opneemt om een jas van de CL-winnaar aan te schaffen.
Maar het tij kan keren. Gaandeweg nam mijn liefde voor de Godenzonen sowieso af. Niet eens omdat de hoofdstad het decor werd voor luchthappers als Frank Verlaat, Wesley Sonck en Edgar Mancharyan, maar meer omdat je ouder en wijzer wordt en beseft dat de trouwe clubliefde je niet meer oplevert dan wat fraaie discussies in de kleedkamer, in de kantine op het werk of zelfs op het altaar in de kerk.
Het leven van een Ajax-fan is te zwaar. Dat merk ik ook in mijn omgeving. Die jongens van Twente lopen met een glimlach van oor tot oor over straat terwijl ik (iedereen weet dat ik ooit een die-hard Ajacied was) me moet verschuilen. Ik wil het niet meer. Leave me alone!
Elk weekend pik ik er een paar duels uit. Afgelopen zondag klikte ik op Twente-Ajax. Ik wou dat ik dat niet had gedaan. Dat ik paaseieren was gaan zoeken met mijn neefjes, mijn kamer had opgeruimd of City of God (recensie volgt nog) voor een tweede keer was gaan kijken. Niet voor de eerste keer eindigde mijn weekend verkracht. Mijn stadgenoten rekenden af met een lamlendig Ajax. Dan gaat het laatste fluitsignaal, heb je de handen in je haar, staar je naar het bureaublad met de schone Gemma Atkinson op de achtergrond en hoop je geen traan te hoeven wegpinken. Dankzij het weergaloze Twente heb ik met vochtige ogen kunnen constateren: Twente is hot en Ajax is niet meer!
Dat Ajax een rijkere historie heeft en een paar nullen meer op de bankrekening zegt anno 2008 niks meer. Twente - ja, die boerenclub uit het Oosten - is in geen enkel opzicht minder meer dan de voormalige grootmacht uit de hoofdstad. In Enschede staat niet één bestuurslid ter discussie, blijft de trainer wel langer dan een jaar aan en staat er wel een gretige spelersgroep die tot uitmuntende prestaties in staat is. En misschien wel nog veel frappanter. Hier in het Arke Stadion wordt het voetbal gespeeld waar ze in Amsterdam een spontane erectie van krijgen. Ineens weet ik ook waarom ik met mijn 21 jaar al ontelbaar grijze haren heb. Ik heb het een beetje gehad met mijn club. Ajax is namelijk niet meer.
Mijn Ajax-gevoel is allang niet meer wat het was. Ik herrinner me uit mijn jeugdige jaren dat ik eens in mijn uppie in de Perry Sport achterbleef. Mams wilde die grijs-rode Ajax-jas van 120 gulden niet aanschaffen voor me. Aan het dekbedovertrek, agenda, plakboek, 2 shirts, trainingspak, slippers, bal, muts, kousen en 1776843 posters van mijn favoriete club had ik echt niet genoeg. Wat doe je dan? Huilend achterblijven totdat moederlief terugkomt en haar jaarbudget opneemt om een jas van de CL-winnaar aan te schaffen.
Maar het tij kan keren. Gaandeweg nam mijn liefde voor de Godenzonen sowieso af. Niet eens omdat de hoofdstad het decor werd voor luchthappers als Frank Verlaat, Wesley Sonck en Edgar Mancharyan, maar meer omdat je ouder en wijzer wordt en beseft dat de trouwe clubliefde je niet meer oplevert dan wat fraaie discussies in de kleedkamer, in de kantine op het werk of zelfs op het altaar in de kerk. Ook mijn studie Journalistiek heeft geholpen aan het vervagen van mijn rood-witte hart. Eén van de eerste lessen die we meekregen bij het practicum Journalistiek, is het belang van de objectiviteit. Je bent journalist en dient een weergave te geven van de werkelijkheid. Door een gekleurde rood-witte bril en met kaboutermuts op naar een wedstrijd kijken is er niet meer bij. Als iedere voorzet van Kennedy bij de F-side belandt, kun je als verslaggever niet gaan beweren dat ie ze keer op keer bij Huntelaar op de stropdas legt. Ik ben neutraler geworden door de studie.
Dat ik alleen nog een paar vaantjes en paar boeken heb van Neerlands meest succesvolle club heb zegt veel. Ik ben alleen bang dat ook die jeugdsentimenten straks in de kamer van Ruben, Dani, Amanuel of Matthias (zoontjes van mijn broers) liggen. Ik hoop dat ze die willen ruilen tegen een FC Twente-bal.
Het leven van een Ajax-fan is te zwaar. Dat merk ik ook in mijn omgeving. Die jongens van Twente lopen met een glimlach van oor tot oor over straat terwijl ik (iedereen weet dat ik ooit een die-hard Ajacied was) me moet verschuilen. Ik wil het niet meer. Leave me alone!
28 februari, 2008
Een vrijpartij om nooit te vergeten
Voor het slapen gaan gisteren kwam ik een artikel tegen dat ik jullie niet wil onthouden. Tijdens het lezen schoot ik gigantisch in de lach. Mams, die vroeg op moest voor een vierdaagse trip naar Zweden, kon mijn geschater niet waarderen en floepte er een paar scheldwoorden uit. Maar ik weet zeker dat ook zij (hoe ouderwets ze ook is) de humor er wel van zou kunnen inzien. Wat blijkt namelijk. Eldridge Rojer, speler van Excelsior, dacht in de badkamer even de pornoacteur uit te hangen. Hij zegt ook heel mooi: 'We stonden onder de douche en van het één kwam het ander.' Wat ik me een dag na het lezen van dit opmerkelijke bericht nog steeds afvraag, is of deze hitsige prof nog wel heeft kunnen klaark... Afijn, lees zelf maar!
Rojer weer half jaar out na vrijpartij in douche
Elridge Rojer heeft zijn rentree in de hoofdmacht met zeker een half jaar moeten uitstellen. Een vrijpartij in de badkamer is de Excelsior-aanvaller duur komen te staan.
Rojer staat al sinds september buitenspel door een kruisbandblessure. De aanvaller werkte aan zijn herstel om dit seizoen toch nog in actie te komen. Dat vooruitzicht is door een ongelukje in de badkamer onmogelijk geworden.'We stonden samen onder de douche en van het een kwam het ander', bekent Rojer in het Algemeen Dagblad de opmerkelijke oorzaak van de nieuwe terugslag. De Arnhemmer ging daarbij door de kwetsbare knie.
Voor Rojer was het de tweede tegenvaller in zijn herstel in een maand tijd. Een paar dagen na zijn onverwacht snelle rentree bij de Excelsior-beloftes ging het begin februari eerder al mis met de knie.
Rojer heeft nu gekozen voor een operatie als oplossing. 'Het is heel vervelend dat ik er nu zo lang uit ben. Aan de andere kant ben ik blij dat ik nu weet waar ik aan toe ben.' De verwachting is dat het herstel zes tot negen maanden in beslag zal nemen. Bron: VI
Rojer weer half jaar out na vrijpartij in douche
Elridge Rojer heeft zijn rentree in de hoofdmacht met zeker een half jaar moeten uitstellen. Een vrijpartij in de badkamer is de Excelsior-aanvaller duur komen te staan.
Rojer staat al sinds september buitenspel door een kruisbandblessure. De aanvaller werkte aan zijn herstel om dit seizoen toch nog in actie te komen. Dat vooruitzicht is door een ongelukje in de badkamer onmogelijk geworden.'We stonden samen onder de douche en van het een kwam het ander', bekent Rojer in het Algemeen Dagblad de opmerkelijke oorzaak van de nieuwe terugslag. De Arnhemmer ging daarbij door de kwetsbare knie.
Voor Rojer was het de tweede tegenvaller in zijn herstel in een maand tijd. Een paar dagen na zijn onverwacht snelle rentree bij de Excelsior-beloftes ging het begin februari eerder al mis met de knie.
Rojer heeft nu gekozen voor een operatie als oplossing. 'Het is heel vervelend dat ik er nu zo lang uit ben. Aan de andere kant ben ik blij dat ik nu weet waar ik aan toe ben.' De verwachting is dat het herstel zes tot negen maanden in beslag zal nemen. Bron: VI
26 februari, 2008
Ode aan Jonathan Dag
Veel jongens uit mijn team hebben al eens geklaagd over dat er op mijn weblog niks over ons sterrenelftal te lezen valt. Bij nader inzien: jullie hebben gelijk jongens, vandaar dit artikel. Toch zullen velen van jullie teleurgesteld zijn om het feit dat zij nauwelijks in het stuk voorkomen. Maar dat ligt heel simpel; Je moet het verdienen. Eén persoon die het naar mijn mening verdient om in de spotlights te staan is Jonathan Dag(ro) (rabo) uhuum. Deze niet-wetende alleskunner op het voetbalveld, grove pokerverslaafde in het weekend en nuchtere student met het hart op de juiste plaats dankt deze ode aan zijn spitzenleistung afgelopen zondag. Jonussun la Kika,
pokerslet van me, dit blog is voor jou.
Medi2 stevent af op de titel in de megahoog aangeschreven vierde klasse voor lagere seniorenteams in de regio Twente. Ploegen als DOS4, SVV2, Vogido4 en Vosta4 kregen al het nakijken en afgelopen zondag was het de beurt aan LSV. In Lonneker liep het eens niet voortvarend met de mannen van Ibrahim aka dictator Inan. Na een matige eerste helft ruikte LSV (dat met twee punten en twee wedstrijden meer aan kop ging) dat er meer te halen viel tegen de voornaamste titelkandidaat. In het tweede bedrijf werd Medi dan ook ver teruggedrongen. Net toen ze in Lonneker aan de drie punten begonnen te denken stond bij de Enschedeërs één speler op. Hij kwam, zag en overwon. Zelf de aanval opzetten met Danny Nihal, de bal terugontvangen en onberispelijk achter de kansloze doelman schieten. 0-1 en daar zou het in het treurig gestemde Lonneker ook bij blijven. Medi loste weer eens een directe concurrent af en dankte dat aan zijn van een schouderblessure teruggekeerde linksbuiten. Een portret van Jonathan Dag, de grootste pingelaar van het Oosten.
Pingelaar met oogkleppen op
Tientallen trainers en medespelers hebben tevergeefs moeite gedaan om Jona zijn slechtste voetbaltrekje af te leren. 'Als Jonathan de bal heeft, dan ziet hij alleen de bal. Hij heeft totaal geen idee van wat er om hem heen gebeurt', verwijt de trainer hem. Als je alleen de bal ziet, kun je de medespelers niet zien. Hoe wil je hem dan ooit afspelen? Jonathan pingelt er op los, wat hij overigens uitstekend kan, en heeft geen oog voor zijn medespeler. Als je hem aanspeelt hoef je de bal dus niet terug te verwachten. In het gunstigste geval eindigt zijn actie (want die maakt hij altijd, al staan er 11 spelers voor hem) met een verdwaald schot. Als je het doel niet ziet, kun je ook niet richten, laat staan scoren. Afgelopen zondag was dan een uitzondering, aangezien hij de bal verkeerd raakte.
'Doe die oogkleppen eens af'', roept een medespeler. 'Ik hak je zo neer hoor', schreeuwt een andere als de linkspoot blijft pingelen. Ze tikken de spijker op zijn kop maar zijn echt machteloos. Veranderen lukt niet. Uitleggen is al honderd keer gedaan. 'Jona, als je drie man voor je hebt, staan er ergens anders twee vrij. Geef die bal dan af', legt voetbaltacticus Inan hem uit. Het levert de analyserende journalist barweinig op aangezien Johnny drie wedstrijden later nog steeds dezelfde fout begaat. Zijn oud-trainer Giovanni Imbrogiano had misschien wel de mooiste oplossing. 'Jonathan we kopen jou zo'n nekbrace uit het ziekenhuis. Die doen we om je nek en je kunt alleen nog maar omhoog kijken.' Het ziekenhuis herkende de zware ziekte van onze aanvalsleider niet en weigerde mee te werken.
Zodoende zitten we nog steeds opgescheept met een razendsnelle pingelaar. Terwijl hij in Nou Camp de flanken hoort te bezetten met Lionel Messi geraakt hij niet verder dan de bijvelden van Mediterraneo. Hij is nu 22 en de wonderen zijn bij mijn weten de wereld nog niet uit. Dus als die oogkleppen nu per ongeluk afgaan, zou hij via Konyaspor (waar zijn vader en oom connecties hebben), Torpedo Moskou, FC Zürich, Norwich City, FC Nürnberg en Palermo op zijn 32ste alsnog bij Barça uit kunnen komen. Een soort Mark de Vries-carrière maar dan met een goede afloop.
Mr. Raise
Meneertje kwakkelt met zijn studie. Terwijl zijn docent Sociale Wetenschappen op de Universiteit Utrecht 's morgens vroeg begint met een college over sociale cohesie, het individualiseringsproces en het Gemein- en Gesellschaft van Tönnies, spoken er bij de pokerverslaafde hele andere begrippen door het hoofd. Heel zelden is dat check, zo nu en dan call en bijna altijd raise. Na Johnny Call, een andere grote pokervriend van ons, hebben we nu dus ook Johnny Raise.
Afgelopen vrijdag was het weer raak. Met zijn achten discussieerden we bijna een uur over wat te doen. Het weekend was immers begonnen. 'Zullen we wat gaan eten?', riep de één, 'beter met zijn allen caféetje pakken', reageerde de volgende. Iedereen kwam met suggesties maar één persoon kwebbelde er constant doorheen. Inderdaad, onze pokerslet. 'We gaan gewoon pokeren', klonk het de hele tijd uit zijn mond. En Johnny Raise kreeg zijn zin nog ook. We hebben van 1 uur tot 3 uur in de nacht ruim twee uur gepokerd.
Hij is bezeten door de pocket aces of de King Kong. Zijn kop heeft inmiddels de vorm van een fiche en de pokersetjes van alle vrienden eindigen uiteindelijk bij hem thuis. Wat mij bezighoudt is zijn concentratie. Als we voetballen, is ie dan met je gedachte bij die absurde flop van aas-aas-koning van de dag ervoor? En als ie in de kerk is, maakt ie dan niet automatisch de draaibeweging met de fiches in plaats van het slaan van een kruis? Als ie op school is en hij kijkt voor het eerst in zijn studieboek, ziet hij dan gemarkeerde begrippen of ziet hij een dealer kaarten omdraaien? Van mij mag je blijven pokeren jongen. Alleen wel onder twee voorwaarden: 1. Je blijft wekelijks de winnende maken 2. Je zorgt dat school er niet onder lijdt!
Trouwe kerkganger met goed hart en prachtige stem
Zondagochtend, 7.30 tring triiiiing. De wekker gaat. Waar hij normaal nog een keer of veertien op de snooze-knop drukt, slaat hij nu direct het laken van zich af. De kerk begint om 8 uur en Jona wil geen minuut te laat zijn. En dat gebeurt ook zelden. In tegenstelling tot bij het voetbal. Wanneer wij het positiespel hebben afgerond komt hij meestal pas aankakken. Discipline is dan ver te zoeken. Daar moet aan gewerkt worden kerel. Als docent Maatschappijleer kun je dat straks op het Bonhoeffer College aan de Bruggertstraat als vervanger van Dhr. Kobes niet maken.
Maar als het op religie aankomt en het belijden van ons Syrisch Orthodoxe geloof, is Jonathan ons schoolvoorbeeld (denk alleen wel even het pokergedeelte weg). Want de shamosho bidt vaak, weet ons geloof aan leken helder te verkondigen, is behulpzaam en zal zijn naaste nooit niet-liefhebben. Deze profielschets levert hem (nog steeds) onder de vriendengroep heel veel krediet op die hij met een paar potjes poker en mislukte dribbels niet zal verspelen.
Ook bewonderen we hem om zijn goddelijke stem. Dat Jonathan de kerkliederen een prachtig jasje geeft, is al jaren bekend. Het zangtalent is een erfenis, aangezien zijn vader en oom ook een erg muzikale achtergrond hebben. Al horen wij luie donders hem maar twee keer in het jaar (met Pasen en Kerst omdat we anders nooit naar de kerk gaan), het is genoeg om te weten dat hij een prettige zuivere stem heeft. Er zijn twee manieren waarop hij onze oren vaker zal laten klapperen. 1. Wij gaan vaker naar de kerk 2. Hij gaat op de club wat vaker zingen. Dat eerste moet sowieso een voornemen van ons worden. Het tweede is ook een goede optie. Als onze Pavarotti (uiteraard met zijn trui aan) onder de douche staat bijvoorbeeld. Zing er dan op los jonge!
Het mag duidelijk zijn dat we onze nachtegaal koesteren. Johnny Raise is een intelligente jongen die we niet kwijt willen. Wat een slijmbal, hoor ik mijn ploegmaten (kale Benni, dikke Murat en irritante Gabriel) denken. Maar ik weet ook dat jullie denken: 'Aah, schreef hij maar zoiets over mij!' Nogmaals, je moet het verdienen guys. De winnende van afgelopen zondag en Jona's sociale betrokkenheid waren voor mij reden hem in het zonnetje te zetten. Maar ik smeer em nu. Johnny Raise staat voor de deur. Ik denk dat we gaan pokeren. Wat jij?!
pokerslet van me, dit blog is voor jou.
Medi2 stevent af op de titel in de megahoog aangeschreven vierde klasse voor lagere seniorenteams in de regio Twente. Ploegen als DOS4, SVV2, Vogido4 en Vosta4 kregen al het nakijken en afgelopen zondag was het de beurt aan LSV. In Lonneker liep het eens niet voortvarend met de mannen van Ibrahim aka dictator Inan. Na een matige eerste helft ruikte LSV (dat met twee punten en twee wedstrijden meer aan kop ging) dat er meer te halen viel tegen de voornaamste titelkandidaat. In het tweede bedrijf werd Medi dan ook ver teruggedrongen. Net toen ze in Lonneker aan de drie punten begonnen te denken stond bij de Enschedeërs één speler op. Hij kwam, zag en overwon. Zelf de aanval opzetten met Danny Nihal, de bal terugontvangen en onberispelijk achter de kansloze doelman schieten. 0-1 en daar zou het in het treurig gestemde Lonneker ook bij blijven. Medi loste weer eens een directe concurrent af en dankte dat aan zijn van een schouderblessure teruggekeerde linksbuiten. Een portret van Jonathan Dag, de grootste pingelaar van het Oosten.
Pingelaar met oogkleppen op
Tientallen trainers en medespelers hebben tevergeefs moeite gedaan om Jona zijn slechtste voetbaltrekje af te leren. 'Als Jonathan de bal heeft, dan ziet hij alleen de bal. Hij heeft totaal geen idee van wat er om hem heen gebeurt', verwijt de trainer hem. Als je alleen de bal ziet, kun je de medespelers niet zien. Hoe wil je hem dan ooit afspelen? Jonathan pingelt er op los, wat hij overigens uitstekend kan, en heeft geen oog voor zijn medespeler. Als je hem aanspeelt hoef je de bal dus niet terug te verwachten. In het gunstigste geval eindigt zijn actie (want die maakt hij altijd, al staan er 11 spelers voor hem) met een verdwaald schot. Als je het doel niet ziet, kun je ook niet richten, laat staan scoren. Afgelopen zondag was dan een uitzondering, aangezien hij de bal verkeerd raakte.
'Doe die oogkleppen eens af'', roept een medespeler. 'Ik hak je zo neer hoor', schreeuwt een andere als de linkspoot blijft pingelen. Ze tikken de spijker op zijn kop maar zijn echt machteloos. Veranderen lukt niet. Uitleggen is al honderd keer gedaan. 'Jona, als je drie man voor je hebt, staan er ergens anders twee vrij. Geef die bal dan af', legt voetbaltacticus Inan hem uit. Het levert de analyserende journalist barweinig op aangezien Johnny drie wedstrijden later nog steeds dezelfde fout begaat. Zijn oud-trainer Giovanni Imbrogiano had misschien wel de mooiste oplossing. 'Jonathan we kopen jou zo'n nekbrace uit het ziekenhuis. Die doen we om je nek en je kunt alleen nog maar omhoog kijken.' Het ziekenhuis herkende de zware ziekte van onze aanvalsleider niet en weigerde mee te werken.
Zodoende zitten we nog steeds opgescheept met een razendsnelle pingelaar. Terwijl hij in Nou Camp de flanken hoort te bezetten met Lionel Messi geraakt hij niet verder dan de bijvelden van Mediterraneo. Hij is nu 22 en de wonderen zijn bij mijn weten de wereld nog niet uit. Dus als die oogkleppen nu per ongeluk afgaan, zou hij via Konyaspor (waar zijn vader en oom connecties hebben), Torpedo Moskou, FC Zürich, Norwich City, FC Nürnberg en Palermo op zijn 32ste alsnog bij Barça uit kunnen komen. Een soort Mark de Vries-carrière maar dan met een goede afloop.
Mr. Raise
Meneertje kwakkelt met zijn studie. Terwijl zijn docent Sociale Wetenschappen op de Universiteit Utrecht 's morgens vroeg begint met een college over sociale cohesie, het individualiseringsproces en het Gemein- en Gesellschaft van Tönnies, spoken er bij de pokerverslaafde hele andere begrippen door het hoofd. Heel zelden is dat check, zo nu en dan call en bijna altijd raise. Na Johnny Call, een andere grote pokervriend van ons, hebben we nu dus ook Johnny Raise.
Afgelopen vrijdag was het weer raak. Met zijn achten discussieerden we bijna een uur over wat te doen. Het weekend was immers begonnen. 'Zullen we wat gaan eten?', riep de één, 'beter met zijn allen caféetje pakken', reageerde de volgende. Iedereen kwam met suggesties maar één persoon kwebbelde er constant doorheen. Inderdaad, onze pokerslet. 'We gaan gewoon pokeren', klonk het de hele tijd uit zijn mond. En Johnny Raise kreeg zijn zin nog ook. We hebben van 1 uur tot 3 uur in de nacht ruim twee uur gepokerd.
Hij is bezeten door de pocket aces of de King Kong. Zijn kop heeft inmiddels de vorm van een fiche en de pokersetjes van alle vrienden eindigen uiteindelijk bij hem thuis. Wat mij bezighoudt is zijn concentratie. Als we voetballen, is ie dan met je gedachte bij die absurde flop van aas-aas-koning van de dag ervoor? En als ie in de kerk is, maakt ie dan niet automatisch de draaibeweging met de fiches in plaats van het slaan van een kruis? Als ie op school is en hij kijkt voor het eerst in zijn studieboek, ziet hij dan gemarkeerde begrippen of ziet hij een dealer kaarten omdraaien? Van mij mag je blijven pokeren jongen. Alleen wel onder twee voorwaarden: 1. Je blijft wekelijks de winnende maken 2. Je zorgt dat school er niet onder lijdt!
Trouwe kerkganger met goed hart en prachtige stem
Zondagochtend, 7.30 tring triiiiing. De wekker gaat. Waar hij normaal nog een keer of veertien op de snooze-knop drukt, slaat hij nu direct het laken van zich af. De kerk begint om 8 uur en Jona wil geen minuut te laat zijn. En dat gebeurt ook zelden. In tegenstelling tot bij het voetbal. Wanneer wij het positiespel hebben afgerond komt hij meestal pas aankakken. Discipline is dan ver te zoeken. Daar moet aan gewerkt worden kerel. Als docent Maatschappijleer kun je dat straks op het Bonhoeffer College aan de Bruggertstraat als vervanger van Dhr. Kobes niet maken.
Maar als het op religie aankomt en het belijden van ons Syrisch Orthodoxe geloof, is Jonathan ons schoolvoorbeeld (denk alleen wel even het pokergedeelte weg). Want de shamosho bidt vaak, weet ons geloof aan leken helder te verkondigen, is behulpzaam en zal zijn naaste nooit niet-liefhebben. Deze profielschets levert hem (nog steeds) onder de vriendengroep heel veel krediet op die hij met een paar potjes poker en mislukte dribbels niet zal verspelen.
Ook bewonderen we hem om zijn goddelijke stem. Dat Jonathan de kerkliederen een prachtig jasje geeft, is al jaren bekend. Het zangtalent is een erfenis, aangezien zijn vader en oom ook een erg muzikale achtergrond hebben. Al horen wij luie donders hem maar twee keer in het jaar (met Pasen en Kerst omdat we anders nooit naar de kerk gaan), het is genoeg om te weten dat hij een prettige zuivere stem heeft. Er zijn twee manieren waarop hij onze oren vaker zal laten klapperen. 1. Wij gaan vaker naar de kerk 2. Hij gaat op de club wat vaker zingen. Dat eerste moet sowieso een voornemen van ons worden. Het tweede is ook een goede optie. Als onze Pavarotti (uiteraard met zijn trui aan) onder de douche staat bijvoorbeeld. Zing er dan op los jonge!
Het mag duidelijk zijn dat we onze nachtegaal koesteren. Johnny Raise is een intelligente jongen die we niet kwijt willen. Wat een slijmbal, hoor ik mijn ploegmaten (kale Benni, dikke Murat en irritante Gabriel) denken. Maar ik weet ook dat jullie denken: 'Aah, schreef hij maar zoiets over mij!' Nogmaals, je moet het verdienen guys. De winnende van afgelopen zondag en Jona's sociale betrokkenheid waren voor mij reden hem in het zonnetje te zetten. Maar ik smeer em nu. Johnny Raise staat voor de deur. Ik denk dat we gaan pokeren. Wat jij?!
21 februari, 2008
De laserpen: Het nieuwste wapen voor de voetbalfan
De aanstekers en het vuurwerk kenden we al. Maar de rebellerende voetbalsupporter heeft er dankzij een zieke Fransman een wapen bij: De laserpen! Voor een aansteker of lawinepijl kun je nog wegduiken, maar het nieuwste supportersnufje blijft je achtervolgen en kan daarom wel eens de grootste nachtmerrie worden voor een voetballer, trainer of scheidsrechter.
De creatiefste Olympique Lyon-fan nam zijn laserpen ter hand in het Champions League-duel met Manchester United en bestookte de meest creatieve speler op het veld. Cristiano Ronaldo dribbelde er weer eens op los, maar gaf na afloop aan duizelig te zijn geworden door de 'bestraling'. Man Utd kaartte het direct aan bij de UEFA en Lyon kan daarom een flinke boete tegemoet zien. In de herhalingen hieronder is goed te zien waarom de Portugees eens niet raak schiet.
Ronaldo werd 'slechts' duizelig. Dat komt denk ik vooral omdat hij met zijn acties onnavolgbaar is. Niet alleen voor verdedigers, ook voor de 'laserstraler'. Maar je hebt er bij die in het veld niet vooruit te branden zijn. Die zijn binnen een minuut blind. Ik vrees dus het ergste voor de selectie van Ajax.
De lawinepijlen hoeven niet meer afgesteld te worden, aanstekers blijven langer in de zak en de stembanden maken geen overuren als een speler of trainer ervan langs moet krijgen. Een simpel pennetje van maximaal vijf cm en 20g (op Gran Canaria kocht ik em ooit voor nog geen euro), maakt voortaan het leven van de sterkste speler bij de tegenstander of waardeloze eigen trainer zuur. Hoe je ze meekrijgt het stadion in? Heel simpel. Gewoon in je boxershort doen!
De creatiefste Olympique Lyon-fan nam zijn laserpen ter hand in het Champions League-duel met Manchester United en bestookte de meest creatieve speler op het veld. Cristiano Ronaldo dribbelde er weer eens op los, maar gaf na afloop aan duizelig te zijn geworden door de 'bestraling'. Man Utd kaartte het direct aan bij de UEFA en Lyon kan daarom een flinke boete tegemoet zien. In de herhalingen hieronder is goed te zien waarom de Portugees eens niet raak schiet.
Ronaldo werd 'slechts' duizelig. Dat komt denk ik vooral omdat hij met zijn acties onnavolgbaar is. Niet alleen voor verdedigers, ook voor de 'laserstraler'. Maar je hebt er bij die in het veld niet vooruit te branden zijn. Die zijn binnen een minuut blind. Ik vrees dus het ergste voor de selectie van Ajax.
De lawinepijlen hoeven niet meer afgesteld te worden, aanstekers blijven langer in de zak en de stembanden maken geen overuren als een speler of trainer ervan langs moet krijgen. Een simpel pennetje van maximaal vijf cm en 20g (op Gran Canaria kocht ik em ooit voor nog geen euro), maakt voortaan het leven van de sterkste speler bij de tegenstander of waardeloze eigen trainer zuur. Hoe je ze meekrijgt het stadion in? Heel simpel. Gewoon in je boxershort doen!
19 februari, 2008
Champions League-koorts
Van wedstrijden als Racing Santander - Almeria UD en Energie Cottbus - Hansa Rostock raak je natuurlijk niet opgewonden. Het hoogtepunt van het jaar is voor mij altijd de knock-out-fase van de Champions League. Als de grootste ploegen van Europa elkaar treffen begint het bij mij te kriebelen. Ook dit jaar weer. Kijken of Rafa' Benitez op zoek kan naar een nieuwe werkgever, of Patrick Vieira alleskunner Steven Gerrard in bedwang kan houden en of bijvoorbeeld Cesc Fabregas eens in een Europese topwedstrijd kan pieken.
Ajax haakte in de zomer al af, PSV kwam tekort tegen Internazionale en Fenerbahçe maar we hebben nog genoeg vertegenwoordigers in Nederland. Bovenaan staat natuurlijk Mister Champions League zelf. Clarence Seedorf kan direct aan de bak tegen het sterke en dominante Arsenal van Robin van Persie. De aanvaller zal de thuiswedstrijd missen vanwege een blessure maar heeft goede hoop op de return in San Siro. Dirk Kuijt en Ryan Babel ontmoeten de andere grootmacht uit Milaan. Voor Babel is het de eerste achtste finale terwijl de Katwijker vorig jaar in de finale al de te late aansluitingstreffer maakte. Bij Inter vinden we oud-Ajacieden Zlatan Ibrahimovic en Maxwell en oud-Feyenoorder Julie Ricardo Cruz.
Hofleverancier qua Nederlanders is natuurlijk Real Madrid. Sneijder is er tegen AS Roma niet bij, maar Ruud van Nistelrooy, Arjen Robben en Royston Drenthe komen waarschijnlijk wel in actie. Het favoriete Barcelona van Frank Rijkaard moet zien af te rekenen met Celtic. Bij de Schotten spelen Jan Vennegoor of Hesselink, Evander Sno en ook oud-Heerenvener Giorgios Samaras. Of Sno aan minuten komt is nog maar de vraag, de oud-speler van NAC moet de laatste weken genoegen nemen met een plaats op de bank. Hetzelfde geldt voor Khalid Bouhlarouz. De verdediger is bij Sevilla alles behalve vaste waarde. In het centrum moet hij onder andere oud-Ajacied Julien Escudé voor zich dulden en rechts achterin is de concurrentie van Dani Alves (vooralsnog) te groot. Wie wel zeker speelt is Edwin van der Sar. De goalie reist met Manchester United af naar Frankrijk, waar Olympique Lyon eens wel hoge ogen hoopt te gooien in de strijd om de cup met de grote oren.
Ik heb mijn glazen bol eens uit de kast gehaald en voorspel:
Dinsdag:
AS Roma 2-1 Real M.
Liverpool 2-2 Inter
Schalke 04 1-1 FC Porto
Ol. Piraeus 1-2 Chelsea
Woensdag:
Arsenal 0-0 AC Milan
Celtic 1-3 FC Barcelona
Fenerbahce 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 1-1 Man Utd.
Bij deze roep ik ook Daan, Jitse en Wilco op een voorspelling te doen. Ik ben namelijk benieuwd of je in een chagerijnig humeur, met één oog of zonder oren ook een goede kijk op de toekomst kunt hebben.
Voorspellingen van de gaylord fuckers:
Jitse:
AS Roma 1-1 Real M.
Liverpool 1-2 Inter
Schalke 0-0 Porto
Ol. Pireaus 0-3 Chelsea
Arsenal 1-0 AC Milan
Celtic 1-4 FC Barcelona
Fenerbahçe 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 2-2 Man Utd.
Daan:
AS Roma 0-2 Real M.
Liverpool 1-2 Inter
Schalke 0-2 Porto
Ol. Pireaus 1-1 Chelsea
Arsenal 0-1 AC Milan
Celtic 1-0 FC Barcelona
Fenerbahçe 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 0-3 Man Utd.
Wilco:
AS Roma 1-1 Real M.
Liverpool 0-0 Inter
Schalke 3-1 Porto
Ol. Pireaus 1-4 Chelsea
Arsenal 2-1 AC Milan
Celtic 1-0 FC Barcelona
Fenerbahçe 1-1 Sevilla
Ol. Lyon 1-1 Man Utd.
Ajax haakte in de zomer al af, PSV kwam tekort tegen Internazionale en Fenerbahçe maar we hebben nog genoeg vertegenwoordigers in Nederland. Bovenaan staat natuurlijk Mister Champions League zelf. Clarence Seedorf kan direct aan de bak tegen het sterke en dominante Arsenal van Robin van Persie. De aanvaller zal de thuiswedstrijd missen vanwege een blessure maar heeft goede hoop op de return in San Siro. Dirk Kuijt en Ryan Babel ontmoeten de andere grootmacht uit Milaan. Voor Babel is het de eerste achtste finale terwijl de Katwijker vorig jaar in de finale al de te late aansluitingstreffer maakte. Bij Inter vinden we oud-Ajacieden Zlatan Ibrahimovic en Maxwell en oud-Feyenoorder Julie Ricardo Cruz.
Hofleverancier qua Nederlanders is natuurlijk Real Madrid. Sneijder is er tegen AS Roma niet bij, maar Ruud van Nistelrooy, Arjen Robben en Royston Drenthe komen waarschijnlijk wel in actie. Het favoriete Barcelona van Frank Rijkaard moet zien af te rekenen met Celtic. Bij de Schotten spelen Jan Vennegoor of Hesselink, Evander Sno en ook oud-Heerenvener Giorgios Samaras. Of Sno aan minuten komt is nog maar de vraag, de oud-speler van NAC moet de laatste weken genoegen nemen met een plaats op de bank. Hetzelfde geldt voor Khalid Bouhlarouz. De verdediger is bij Sevilla alles behalve vaste waarde. In het centrum moet hij onder andere oud-Ajacied Julien Escudé voor zich dulden en rechts achterin is de concurrentie van Dani Alves (vooralsnog) te groot. Wie wel zeker speelt is Edwin van der Sar. De goalie reist met Manchester United af naar Frankrijk, waar Olympique Lyon eens wel hoge ogen hoopt te gooien in de strijd om de cup met de grote oren.
Ik heb mijn glazen bol eens uit de kast gehaald en voorspel:
Dinsdag:
AS Roma 2-1 Real M.
Liverpool 2-2 Inter
Schalke 04 1-1 FC Porto
Ol. Piraeus 1-2 Chelsea
Woensdag:
Arsenal 0-0 AC Milan
Celtic 1-3 FC Barcelona
Fenerbahce 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 1-1 Man Utd.
Bij deze roep ik ook Daan, Jitse en Wilco op een voorspelling te doen. Ik ben namelijk benieuwd of je in een chagerijnig humeur, met één oog of zonder oren ook een goede kijk op de toekomst kunt hebben.
Voorspellingen van de gaylord fuckers:
Jitse:
AS Roma 1-1 Real M.
Liverpool 1-2 Inter
Schalke 0-0 Porto
Ol. Pireaus 0-3 Chelsea
Arsenal 1-0 AC Milan
Celtic 1-4 FC Barcelona
Fenerbahçe 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 2-2 Man Utd.
Daan:
AS Roma 0-2 Real M.
Liverpool 1-2 Inter
Schalke 0-2 Porto
Ol. Pireaus 1-1 Chelsea
Arsenal 0-1 AC Milan
Celtic 1-0 FC Barcelona
Fenerbahçe 2-1 Sevilla
Ol. Lyon 0-3 Man Utd.
Wilco:
AS Roma 1-1 Real M.
Liverpool 0-0 Inter
Schalke 3-1 Porto
Ol. Pireaus 1-4 Chelsea
Arsenal 2-1 AC Milan
Celtic 1-0 FC Barcelona
Fenerbahçe 1-1 Sevilla
Ol. Lyon 1-1 Man Utd.
17 februari, 2008
Guess who's back?!
'Kluivert op schot' en 'Kluivert verdubbelt seizoenstotaal' kopten respectievelijk De Telegraaf en VI. Het gaat natuurlijk veel te ver om mijn tweede vader direct Oranje in te pleiten, maar iets meer aandacht voor 's lands topscorer aller tijden had natuurlijk wel gekund. Zo kreeg hij een staande ovatie toen hij werd vervangen en was zijn tweede goal een fraaie (zie foto). Wat nou fysiek slecht. Welke spits (op de kopbal van Didier Drogba na) heeft ooit tijdens een pirouette gescoord? In het sensatieblad en voetbalmedium is met geen woord gerept over het enthousiaste publiek en de wijze waarop hij zijn vierde van het seizoen maakte in zijn achtste optreden. De vierde goal betekent tevens dat hij clubtopscorer is.
Maar waar hebben we het ook over? Zo veel diensten heeft hij het Nederlandse voetbal toch niet bewezen? Jongens als Richard Knopper (oud-Godenzoon) en Royston Drenthe (je weet toch) hebben dat wel en zij kregen meer redactie-aandacht bij VI. Ik zal me erbij moeten neerleggen, maar zolang ik typen of schrijven kan, blijft Patrick Stephan Kluivert mijn moedige hoofdpersoon in het altijd boeiende voetbal. Want ik hoop, ik droom en geloof nog steeds dat de blessuregevoelige spits terug zal keren in het Nederlands elftal.
Abonneren op:
Posts (Atom)
