Three of a kind: 13. Alle ballen op Ibrahim Afellay

Makkers, en dan met name onze Gorsselse spruitjeskweker. De hittegolf heeft jou duidelijk geen goed gedaan. Heb je er een zonnesteek aan overgehouden ofzo? Je beticht Wilco van een pro-Twentse kijk op het voetbal. Voor mij is zijn euforische stemming zeker gegrond en mag hij tot zondag, wanneer zijn CL-droom hopelijk uiteen zal spatten, genieten van de Enschedese hegemonie.

Verder is aan mijn onderwerp (wat we niet hadden afgesproken) te zien dat jij de vrije dagen van school hebt benut om liters goudgele vloeistof naar binnen te werken. Het EK staat voor de deur en het evenement moet in onze rubriek van top tot teen belicht worden. Een rondje 'selectie van Oranje' is daarvan het begin. Ik hoop dus dat die zonnesteek van jou EK-koorts tot gevolg zal hebben.

Het omstreden Glanerbrug moet ik dus even laten voor wat het is. Maar ik beloof je dat ik daar buiten onze rubriek om verslag van zal doen. Merkwaardig nieuws over de vierdeklasser die straks de bekerfinale gaat spelen, blijft mijn postvak binnenstromen. Eén dezer dagen zet ik de vreemde gebeurtenissen bij de kampioen uit vijfde klasse voor jou en andere trouwe bloglezers op een rij.

Spelers kunnen niet mee vanwege een blessure (Eduardo, Tomas Rosicky) en spelers worden niet opgenomen in de selectie (George Ogararu en Maniche), maar bij ons willen ze niet eens mee. Mark van Bommel en nu dus Clarence Seedorf hebben vanwege het gebrek aan waardering bij de bondscoach bedankt voor Oranje. Spijtig is dat, en dan met name in het geval van de Bayern München-speler. Bommel is met zijn duelkracht en agressiviteit een nuttige kracht voor Oranje. Hij past uitstekend op één van de twee posities voor de verdediging. Ook Edgar Davids moet Henk Kesler overhalen om mij als bondscoach aan te stellen. Onder mijn leiding zou de Ajax-captain straks in juni wel van de partij zijn. Het bijtertje heeft zich in de tweede competitiehelft ijzersterk teruggeknokt en verdient een plek in de 23-koppige selectie van San Marco.

En dan Seedorf. Ja, wat moet ik nou zeggen over Nederlands meest succesvolle clubspeler aller tijden. Net als MvB heb ik respect voor de voetballer en vooral de mens Seedorf. Toch, en dat zal de meesten denk ik verrassen, had ik hem denk ik niet eens meegenomen richting het Alpengebied. De middenvelder van AC Milan heeft mij in de 87 interlands die hij speelde niet één keer echt kunnen bekoren. Ik herinner me dat hij onder Hiddink eens 'op tien' wilde spelen omdat hij wegrotte aan de rechterkant. Kreeg hij een paar wedstrijden de kans als aanvallende mid-mid, bakte hij er weer niks van.

'Maar hij heeft al vier Champions League's gewonnen met drie verschillende clubs.' Respect, absoluut. 'En bij Milan speelt hij al jaren uitstekend'. Ook mee eens. Alleen moet je niet vergeten welke rol hij in het team van Ancelotti heeft. Hij is één van de vier of vijf middenvelders, mag lekker creatief zijn en het zelf invullen omdat het vuile werk wordt opgeknapt door spelers als Gattuso, Ambrosini en/of Nesta. Dan komt hij tot bloei. In Nederland hebben wij a) die stofzuigers niet en b) zijn andere aanvallende middenvelders naar mijn mening beter dan Seedorf.

Zo zijn Wesley Sneijder en Rafael van der Vaart hem al voorbijgestreefd. Een andere speler die bij mij hoger in de pikorde staat is Ibrahim Afellay. Ondanks zijn gemene woorden richting Ajax ben ik fan van hem. Hij is zo snel en wendbaar. Dat is wat we straks nodig hebben. Met dat voorspelbare positiespel verras je die ervaren Italianen en Fransozen niet. Afellay moet het vertrouwen van de bondscoach krijgen. Als hij mag starten kan hij in elke wedstrijd doorslaggevend zijn. Als belangrijke pion in de opbouw, als gever van de assists of als doelpuntenmaker. Zijn blessuregevoeligheid is een klein probleem. Maar als hij fit is, acht ik hem gezien zijn wendbaarheid in staat om de beulen uit Zuid-Europa te ontwijken en af te troeven. Dat bevestigde hij al tegen de Spurs en Fenerbahçe.

Op het middenveld zou ik Nigel de Jong en Denny Landzaat laten vallen. Die hebben het hele jaar grassprietjes lopen tellen en verdienen het niet mee te gaan. Hedwiges Maduro en Orlando Engelaar mogen van mij de koffers wel inpakken. De boomlange Twente-speler is gezien zijn fysiek een 'must' om de fragiele en tengere body van zijn teamgenoten te compenseren. Bovendien heeft Engelaar als aanvoerder van de Tukkers een topjaar achter de rug. Voor Maduro heb ik een zwak. Het heeft geen zin mijn pleidooi helemaal te gaan herhalen. Op mijn weblog heb ik eens een heel stuk aan hem gewijd. Daarin geef ik aan dat hij specifieke kwaliteiten heeft (spel versnellen/vertragen) die bij Oranje passen. Dat heeft hij in eerdere interlands al bewezen.

De verdediging is inderdaad de achilleshiel Jitse. Om te huilen haast. Begin dit jaar hoopte ik met het EK in mijn achterhoofd, dat Ryan Donk en/of Gregory van der Wiel zich zouden doorontwikkelen. Om verschillende redenen is dat er niet van gekomen. Dat is jammer, want het ontbreekt de huidige selectie aan een 'rots in de branding'. Een type Stam die elke Europese spits aan de ketting krijgt. Donk en Van der Wiel achtte ik daar wel toe in staat. Nu gaat de invitatie wat mij betreft naar Dirk Marcellis, die zich dit jaar uitstekend heeft ontwikkeld. De laatste maand sloeg de vermoeidheid toe, maar ik heb er alle vertrouwen in dat hij na het kampioensfeest voldoende is uitgerust om één van de sterke opponenten uit de wedstrijd te spelen als hem daarom gevraagd wordt.

Joris Mathijsen doet me denken aan een houthakkende boswachter. De laatste maanden raakt hij alles, behalve de bal. En als je al niet in staat bent subtoppers als Sebastian Prödl en Theofanis Gekas af te stoppen, hoe hou je je dan staande tegenover wereldspitsen als Luca Toni en Thierry Henry. Het is op dit moment te riskant om de ooit zo degelijke centrumverdediger mee te nemen en op te stellen. Maar Mathijsen is voor mij niet dé enige zondebok. Ook Kew Jaliens, Tim de Cler en Urby Emanuelson komen in hun huidige vorm nog tekort. André Ooijer, Johnny Heitinga, Mario Melchiot en Wilfred Bouma krijgen het voordeel van de twijfel, maar zijn nog lang geen Europese top. Revelatie Edson Braafheid had van mij ook wel meegemogen.

Edwin van der Sar staat natuurlijk onder de lat. Hij is de beste keeper die ik ooit heb meegemaakt. Een alleskunner. Niet alleen pareert hij vrijwel alle pogingen van de tegenstander, ook is hij foutloos in het meevoetballen. Met zijn tweebenigheid onderscheidt hij zich van bijvoorbeeld een Buffon of Gomes. Maarten Stekelenburg is een waardige stand-in en wie er als derde doelman meegaat boeit me niet echt. Die komt sowieso niet in actie en mag pas een keer bij een partij op de training meedoen als Van der Sar die overslaat om zijn rust te pakken.

In de aanval ben ik blij dat zo vlak voor het toernooi onze buitenspelers hun oude vorm hebben kunnen herpakken. Arjen Robben en Ryan Babel doen het goed en dat is heel fijn. Van Persie is met Sneijder onze man. De Gunner, door zijn trainer Arsène Wenger bestempeld als wereldspeler, speelt bij mij dus sowieso. Ruud van Nistelrooy, en dit zal degenen die mij kennen niet verbazen, speelt niet. Zijn EK-scenario is zo voorspelbaar. Tegen Mexes-Gallas en Cannavaro-Nesta krijgt hij geen poot aan de grond en tegen Roemenië (als Oranje al is uitgeschakeld) maakt hij een hattrick waardoor het lijkt of hij een supertoernooi heeft gespeeld. RvN is een goalgetter eerste klas, maar beschikt niet over de kwaliteit om te pieken op een groot toernooi. En waag het niet om straks te beweren dat de aanvoer van de buitenspelers naar hem toe niet goed was. Dat is lariekoek, een spits die zich goed vrijloopt zal nooit worden overgeslagen.

Dat brengt mij bij de volgende 23 namen (negentien uit de voorlopige selectie van Van Basten en vier eigen namen):

Selectie:

Doel: Edwin van der Sar, Maarten Stekelenburg en Henk Timmer

Verdediging: Mario Melchiot, André Ooijer, Johnny Heitinga, Giovanni van Bronckhorst en Wilfred Bouma

Middenveld: Wesley Sneijder, Ibrahim Afellay, Orlando Engelaar, Hedwiges Maduro, Rafael van der Vaart en Demy de Zeeuw

Aanval: Robin van Persie, Arjen Robben, Ryan Babel, Dirk Kuyt, Klaas-Jan Huntelaar

Eigen namen: Dirk Marcellis, Edson Braafheid, Edgar Davids, Mark van Bommel

Opstelling uit voorlopige selectie Van Basten:

1.Van der Sar
2. Heitinga, 4.Ooijer, 3. Bouma en 5. Gio
6. Sneijder en 8. Engelaar
7. Robben, 1o. Afellay en 11. Babel
9. Van Persie

Three of a kind: 10. De Ajax-crisis gaat nu pas beginnen

Heren! Wat een eer om de eerste tien vol te mogen maken van onze succesvolle rubriek. Jitse liet zijn licht schijnen over PSV, waar Heurelho Gomes volgens mij gewoon op een transfer uit is. Het laatste half jaar zijn er meer ballen dan ooit op zijn doel afgevuurd. Dat heeft hem benauwd gemaakt en aan het denken gezet. Hij heeft heel erg spijt van zijn contractverlenging omdat hij niet had verwacht dat de Eindhovenaren voetballend gezien zo ver zouden wegzakken. Beter naar een grote club, waar vooruit wordt gevoetbald en de octopus minder te doen krijgt. Maar goed, laten we ons even verplaatsen naar de hoofdstad Amsterdam, waar het naar mijn mening minstens zo rumoerig is als in lichtstad Eindhoven.

Bij Ajax is het al jaren crisis omdat de prijzenkast al heel lang niet afgestofd is en CL-voetbal steeds uitblijft. Daardoor rollen er nu wekelijks koppen en komen er om de haverklap vacatures bij in Amsterdam. Nou ja, vacatures. Vrij solliciteren is er niet echt bij. Uri Coronel, die een functie in de ArenA ambieert, mag het beleid van de club gaan onderzoeken. Het uit te brengen rapport wordt natuurlijk gebruikt om eens goed aan de stoelpoten te zagen van de voorzitter. Die hoogste post komt door het kritische rapport vrij en de voorzitter van de onderzoekscommissie mag plaatsnemen.

Deze mutatie in het bestuur is nog belachelijker dan de aankoop van Ivan Gabrich een aantal jaar terug. In hoeverre is het rapport nou objectief en onafhankelijk geweest als de uitbrenger ervan nu de scepter mag zwaaien? Sterker nog: 'De aanstelling van Uri Coronel als nieuwe voorzitter stond al vast toen het rapport net werd uitgebracht.' Dat staat in de laatste AD-column van Wilfred Genee. De presentator kreeg daarover direct na de publicatie van het rapport een belletje van iemand die goed was ingevoerd bij de Amsterdamse club. 'Ajax, de weg naar de winst' is dankzij nieuwbakken voorzitter Coronel een groot verlies gebleken voor de integriteit van de club.

Dankzij Coronel en zijn blinde volgelingen hebben naar mijn mening twee belangrijke pionnen de club verlaten. Maarten Fontein sleepte mega-contracten met Aegon en Adidas binnen waardoor Ajax de komende jaren financiële zekerheid heeft. De voormalig algemeen directeur werd in Amsterdam de deur gewezen en kreeg in no-time een contract aangeboden in Alkmaar bij AZ. Martin van Geel, ontslagen als technisch directeur, is al benaderd door PSV om de positie van de vertrokken Stan Valckx in te nemen. Veelzeggend!

Bij PSV doen ze er goed aan hem een meerjarig contract aan te bieden. Henk ten Cate en Adrie Koster kregen dankzij Van Geel voor het eerst sinds jaren de beschikking over een topteam dat kampioen kon en eigenlijk moest worden. De Brabander deed goede en gerichte aankopen waarmee hij Willem II en AZ ook al hoogtijdagen had bezorgd. Jaap Stam en Edgar Davids werden gehaald om de piepjonge selectie van de nodige routine en body te voorzien. Met Klaas-Jan Huntelaar haalde hij voor Ajax voor het eerst sinds jaren weer een topscorer binnen. De goalgetter gaat straks het recordbedrag dat Ajax ontving voor Wesley Sneijder verbreken. Ook de aankoop van Luis Suarez, die in zijn eerste seizoen zeventien keer scoorde en dertien assists gaf, blijkt nu al een schot in de roos. Leonardo, Kenneth Perez en Albert Luque zijn potentiele topaankopen, maar niet als ze verkeerd of niet gebruikt worden. Het binnenhalen van Jurgen Colin wordt de Brabander onterecht verweten. De rechtsback werd namelijk op aandringen van Henk ten Cate overgenomen van Norwich City.

De taken van Van Geel zullen waargenomen worden door Marco van Basten, die een soort van dubbelrol zal gaan vervullen bij Ajax. Hij is straks namelijk én hoofdtrainer, én technisch directeur. Die combinatie kan tot grote successen leiden omdat je als trainer precies weet waar de selectie behoefte aan heeft en niet afhankelijk bent van beslissingen van bovenaf. Twente plukt nu de vruchten van een dergelijke constructie. Of wat te denken van Arsenal, waar Arsène Wenger uitmaakt wie er komen en gaan.

Met Van Basten heeft Ajax op de transfermarkt in ieder geval een streepje voor op andere clubs. Dat geldt voornamelijk voor buitenlandse spelers. Die maken hun keuze vooral op intuïtie en dan kan de aanwezigheid van een grote naam de doorslag geven. De vraag is alleen of 'San Marco' ook gaat profiteren van zijn status. Ajax moet lef tonen op de transfermarkt. In eerste instantie dacht ik dat de huidige bondscoach dat doorhad toen er gespeculeerd werd over een samenwerkingsverband met Arsenal en de komst van AC Milan-middenvelder Yoann Gourcuff. Met aankopen van Nederlandse subtoppers geraak je niet tot in de knock-out-fase van de CL.

Vooralsnog kan ik net als bij Oranje geen lijn ontdekken in Marco's beleid. Grote spelers in binnen- en buitenland worden genoemd (Forlan, Llorente, Gourcuff, Sulejmani, Koevermans) maar een onbekende Argentijn wordt binnengehaald. Dario Cvitanich, 23 jaar, is door Ajax voor 6,5 miljoen euro gekocht van Banfield. De filmpjes op Youtube van de aanvaller hebben mij koud gelaten. Cvitanich scoort vooral met het hoofd maar heeft net als Mauro Rosales niet dat beetje extra dat een speler een topper maakt. Het is wat voorbarig, maar de eerste aanwinst van Van Basten bij Ajax kan zo maar eens een Gabrich-achtige worden. De twee spelers hebben in ieder geval verdacht veel van elkaar weg. Bovendien is 6,5 miljoen wel erg veel voor een reserve-spits. Of gaat Huntelaar weg. In dat geval waagt Ajax een grote gok met een relatief onbekende en onervaren Argentijn in de punt. Cvitanich lijkt, net als bijna alle Argentijnse spitsen, meer een 4-4-2-speler.

Daarom ben ik ook erg benieuwd naar het systeem dat onder Van Basten gespeeld zal worden. Bij Oranje hanteerde hij de eerste drie jaar de 4-3-3. De wedstrijden waarin met die speelwijze een acceptabel niveau werd gehaald, zijn op één hand te tellen. Dat is ook de reden dat de bondscoach is overgestapt naar een 4-2-3-1 formatie. Daarin gaat het stukken beter.

Maar de eerste drie jaar kreeg hij Oranje met drie spitsen maar niet aan het voetballen. En laat dat nou net het heilige Ajax-systeem zijn. (Het verschil tussen beide opstellingen is niet groot. Alleen speelt Ajax altijd met echte buitenspelers. Bij een 4-2-3-1 hangen die meer en hebben ze meer vrijheid.) Of het 4-3-3-systeem onder de nieuwe trainer heilig blijft, waag ik te betwijfelen. Is dat wel het geval, dan kunnen het wel eens heel zware jaren gaan worden. Ik hoop dat MvB de statuten heeft mogen wijzigen anders krijgen we de eerste aantrekkelijke pot ergens rond Driekoningen in 2011.

Nog voordat de nieuwe trainer is gearriveerd, keert Edgar Davids Ajax de rug toe. De routinier kan niet door één deur met de toekomstige Ajax-coach omdat die hem bij Oranje afserveerde. Doodzonde als je het mij vraagt. Bijtertjes zijn er schaars en die scout je niet zomaar. Een team dat wil domineren heeft er minimaal één nodig om ervoor te zorgen dat het team in balbezit blijft en dat de tegenstander geen ruimte krijgt om te counteren. (Hetzelfde verhaal als bij Deco.) Dat Ajax meer punten pakte mét zijn aanvoerder dan zonder is geen toeval. De man die ons de EK-titel moet brengen doet er goed aan een verzoeningsgesprek in te lasten met de huidige captain van Ajax.

Ik weet het echt niet Jitse. Ik kan die man, ook gezien de periode bij Oranje, niet het voordeel van de twijfel geven. Op transfergebied verwacht ik meer verrassende dan grote namen. Cvitanich is daar denk ik het eerste voorbeeld van. Zijn selectiebeleid bij het Nederlands elftal wijst daar ook op. Op het moment dat een icoon als Davids beschikbaar is, mag Nicky Hofs debuteren. Makaay trapte in Beieren de pannen van het dak, maar Romano Denneboom mocht de telefoon opnemen. Ik zal straks met extra aandacht kijken naar het systeem dat gehanteerd zal worden. Laten we hopen een prijsrijke periode, al vrees ik met de huidige staf het ergste.

Zo, dat was 'em weer. Maar niet voordat ik mijn oorloze collega aan het werk heb gezet. Wilco, je bent vast aan het nagenieten van de manier waarop Twente NAC heeft vernederd. Spring nu maar even van dat wolkje om een haalbare trainer voor FCT aan te wijzen. Wordt het de veelgenoemde Martin Jol? Schuift Joop Munsterman clubkenner Erik ten Hag naar voren of halen de Tukkers elders een trainer op? Ons idool Mario Been bijvoorbeeld. Wie moet het volgens jou worden en wie gaat het volgens jou worden Wilco?

Three of a kind: 7. Anti-voetbal garantie voor prijzen

Haa die Jitse. Ben jij een kloon van Hugo Borst ofzo? Jullie zijn het namelijk niet alleen met elkaar eens over het schitterende aanvalsspel van Arsenal. Hij kan zich ook al vinden in jouw reactie op Gert-Jan Verbeeks pleidooi voor een subtopper als kampioen. In zijn laatste column laat de AD Sportwereld-hoofdredacteur zijn licht ook schijnen over de gewaagde woorden van nieuwe Feyenoord-trainer. Jullie mening is vrijwel identiek. Ook Hugo denkt dat Ajax en PSV de komende decennia de scepter zwaaien in de Eredivisie. Eens in de twaalf jaar zullen zij onderbroken worden door Feyenoord.

Of Ajax nog zo vaak de schaal in ontvangst zal nemen vraag ik me echt af. Mooi, aanvallend voetbal - en dan komen we bij mijn onderwerp - is een 'must' in Amsterdam. Zolang dat het geval is, zie ik het heel somber in.

Op school hebben wij Ibrahim Afellay heel vaak geïmiteerd om zijn standaardantwoorden bij de clichérijke vragen van het Nederlandse sportjournaille.

Joep Schreuder: 'Gefeliciteerd Ibrahim, een knappe zege waarin jij wederom je stempel hebt kunnen drukken op de wedstrijd?!'

- Afellay: 'Ja, het ging goed vandaag. Ik denk dat we heel degelijk gespeeld hebben. Maar het hele team verdient een compliment.'

Toen ik gisteren halfbezopen terugkeerde van het bescheiden kampioensfeestje van ons eerste elftal, schrok ik me een hoedje. Het babyface van PSV deelde (ik hoop onder invloed van champagne) een flinke sneer uit naar de runner-up uit de hoofdstad. 'In Amsterdam hebben ze altijd de grootste mond, maar resultaten ho maar.' Volgens mij wil jij de begaafde middenvelder het liefst een kopje kleiner maken om deze uitspraak Jitse, of niet?

Afellay's woorden waren verrassend en gewaagd maar ondanks dat ze een kern van waarheid bevatten vond ik ze onverstandig. Hugo deed eind december 2007 in één van zijn columns al een voorspelling voor het huidige seizoen: 'We krijgen, en dat staat halverwege al vast, een kampioen van de armoe.' Hij heeft meer dan gelijk gekregen. PSV veroverde uiteindelijk de landstitel op de laatste speeldag en mag zich voor de vierde keer op rij de beste van Nederland noemen. Als ik PSV'er was geweest, zou ik me voor die laatste kampioensschaal echter doodschamen. Ik vraag me vooral af of die mensen van 'Eindhoven de gekstuuh' eigenlijk weten waar ze fan van zijn.

PSV-fans kregen in de helft van de competitiewedstrijden dit seizoen niet meer dan één treffer te zien van 'hun' ploeg. Daarnaast is de solide PSV-defensie ook dit seizoen weer de ploeg met de minste tegentreffers en kunnen we achter de naam van Heurelho Gomes de meeste 'clean sheets' noteren: 17. Wat ik me dan zo afvraag; Wat drijft een PSV-supporter om te gaan kijken als je vantevoren al weet dat er niet al te veel goals gescoord zullen worden en 'jouw ploeg' niet al te veel intentie heeft om te gaan voetballen.

Het anti-voetbal vult de prijzenkast verder op. (Ik ben haast geneigd te zeggen 'Gomes vult de prijzenkast verder op'.) Het is niet alleen in de lichtstad zo. In heel Europa is de trend gezet. Italianen en ploegen als Chelsea en Liverpool stappen de wei op (en dan met name in de CL) om de tegenaanval te pareren en niks weg te geven. Twee of drie aanvallende spelers zijn altijd wel in staat dat ene doelpuntje te maken. Bij dit soort ploegen is het resultaat heilig. Balletje gaat vaker terug dan vooruit. Tijdrekken en drie wissels benutten horen ook bij hun anti-voetbalproces.

De belangrijkste reden dat de aanvallende ploegen in het mes lopen is de ruimtes die ze weggeven. Om mooi aanvallend voetbal te spelen moet je het veld groot houden. Als je het veld lang en breed houdt speel je op grotere ruimtes die door de tegenstander afgedekt moeten worden. Dat is wanneer er gaten ontstaan en dat is waar ploegen als Arsenal en FC Barcelona naar op zoek zijn. Snel combinerend een weg banen door de compacte defensie van de tegenstander.

Dit soort voetbal is gigantisch aantrekkelijk. Barca zette de afgelopen jaren de toon en Arsenal doet dat vooral dit jaar. Maar ook een ploeg als Sevilla heeft menig hart bij de voetbalkenner gestolen. Het probleem van het mooie voetbal is echter dat je bij balverlies ook heel veel ruimte weggeeft. Omdat de spelers het veld lang en breed maken kan de tegenstander razendsnel counteren door het midden. (De tegenstanders bevinden zich immers nog aan de zijkanten.) Daar komt bij: Als je constant drukt en op de helft van de tegenstander speelt blijft er veel ruimte achter je eigen verdediging liggen. Het tweede doelpunt van Liverpool door Torres en met name de vierde van Babel tegen Arsenal waren daar een perfect voorbeeld van.

Ja Jitse, dit is het moderne voetbal. Met behoudend resultaatvoetbal is de kans op succes vele malen groter dan met dominant totaalvoetbal. José Mourinho had bij Porto eens een strategie ontworpen om Barca of Real af te stoppen. Toen hij eindelijk klaar was keek hij op zijn velletje en zag hij dat hij drie spelers te veel in de basisopstelling had staan. De Portugees wilde de tegenstander terugdringen en had daar veertien spelers voor nodig. Toen hij dat aan de pers vertelde, was dat natuurlijk ludiek bedoeld, maar je snapt nu dat hij fervent liefhebber is van de Italiaanse Catenaccio-stijl. Ook Rafael Bénitez past zijn opstelling om de haverklap aan. Lekker leunen en counteren. De Spanjaard speelde het afgelopen seizoen pas ergens in april voor de tweede keer op rij met eenzelfde opstelling als die week ervoor.

Het zijn zware tijden voor de voetballiefhebber. Het liefst hebben we natuurlijk alleen maar wedstrijden als Milan-Arsenal, maar dat zit er niet in. De tijd dat ploegen van hun eigen kracht uitgingen is voorbij. Mekkerend publiek kan gedimd worden met prijzen. Kijk maar naar Eindhoven, waar geen fan zich bekommert om het slaapverwekkende voetbal van zijn ploeg. De zwakte van PSV was te zien toen tegen Fiorentina en FC Twente ineens het spel gemaakt moest worden. Volendam moet komend seizoen oppassen in het Philips-stadion. Niet te veel aanvallen zou ik zeggen, want dan is de koploper op zijn best. Verdedigen is momenteel gemakkelijker dan aanvallen. En daar sluit ik graag mee af.

Tijd om onze bescheiden Tukker weer aan het werk te zetten. Met de apotheose in zicht wordt het langzaamaan tijd dat we ons gaan fixeren op het naderende EK en de OS. Deze week werd bekend in welke poule het Olympische team zit en liet Foppe de Haan weten dat Roy Makaay zeker meegaat naar Peking. Naast de Feyenoorder zullen er nog twee dispensatiespelers gekozen worden. Wat vind je van Foppe's eerste keuze Wilco en wie zou jij meenemen? En denk je dat we een rol van betekenis gaan spelen in het veelbesproken China?

UPDATE - In aanloop naar de CL-clash tussen Barcelona en Manchester United geeft Rio Ferdinand uitleg over hoe de Spanjaarden afgestopt dienen te worden.
"We moeten als team verdedigen en compact spelen. Als we teveel ruimtes weggeven heeft Barcelona precies de spelers in huis om dit af te straffen. Hopelijk staan we goed en weten we, net als in Rome, onze tegenstander te snel af te zijn met gevaarlijke counters.''

Hoezo ideaal voorbeeld? Dit is precies wat ik bedoel. Niet van de eigen kracht uitgaan, maar aanpassen aan de tegenstander. De tegenaanval pareren, lekker counteren en zo hopen op een goed resultaat. En je zult zien, United staat straks in de finale in Moskou ook.

Three of a kind: 4. Ondankbare Catalanen

Dank je wel Jitse. Ik ben het niet helemaal eens met je wat betreft de play-offs. Je speelt 34 wedstrijden en aan het eind sta je waar je hoort te staan. Nu pak je twintig punten meer dan je 'concurrent' en eindig je evengoed. Als je dan twee wedstrijden verzaakt, hang je. Ik vind dat wrang en onterecht, maar goed dat terzijde.

In Barcelona vliegen de zakdoekjes over de toonbank. De werknemers van Tempo en Page draaien overuren en hun werkgevers denken er serieus over na om over te gaan op ploegendiensten om zo meer productie te bewerkstelligen. Wat is namelijk het geval, het FC Barcelona van Frank Rijkaard en Johan Neeskens presteert ver beneden de maat. Wat gebeurt er dan in Spanje, toeschouwers gaan zwaaien met zakdoekjes. Een teken dat de trainer zijn spullen moet pakken en dat het tijd is voor een frisse wind. Vergelijk het met de Romeinse tijd, dat de Romeinse toeschouwers in een ArenA na een gladiatorengevecht het vonnis van de gevangene vellen.

Ik kan me er heel erg over opwinden jongens, want Barcelona is in het buitenland toch mijn cluppie (Ja, inderdaad ook vanwege mijn tweede vader, die er zes jaar speelde). Kritiek is altijd welkom, maar het moet terecht zijn. Bij sceptische houding van de verwende Catalanen is ongegrond. Een trainer die een zwaar wankelende topclub uit de put trekt, het beste voetbal van Europa laat spelen, een cup met de grote oren en twee Spaanse landstitels schenkt, verdient meer krediet. Barcelona bezet momenteel de tweede plaats met zeven punten achterstand op Real Madrid en staat in de halve finale van de Champions League. Zo slecht is dat nog niet. Helemaal niet als je ziet hoeveel dragende spelers de succestrainer het hele seizoen al moet missen.

Deco en Messi

Als je het met een willekeurige voetballiefhebber hebt over Barcelona, is Ronaldinho de eerste naam die valt. Maar weet je, ik geef geen cent meer om deze volgevreten vedette. Dinho loopt de kantjes eraf en heeft al tijden niks meer laten zien. Je voelt gewoon dat Rijkaard hem een hand boven het hoofd houdt. De voormalige balvirtuoos is echter net zo ondankbaar als zijn aanbiddende toeschouwers en betaalt op het veld niks terug aan zijn trainer.

De belangrijkste spelers van de Blaugrana zijn Deco en Messi. De naam Deco zal je misschien verbazen, maar ik hoop die verbazing bij je weg te nemen. Uit de CL-statistieken van vorig seizoen bleek dat de Portugees de meeste meters van iedereen aflegt. Ook is van Deco bekend dat hij veel overtredingen begaat en incasseert.

Voor het aanvallende systeem van Barcelona is dat cruciaal. De aanvallen beginnen bij de aanvallend ingestelde spelverdeler die verdedigend misschien nog wel meer waarde heeft. Deco onderschept bal na bal en weet precies wanneer een overtreding nuttig is. Als de tegenstander lijkt te gaan counteren zit de onvermoeibare geboren Braziliaan er bovenop en voorkomt hij met onderschepping of een kleine overtreding een tegenaanval. (Dat noemen we met een deftig woord 'balrecuperatie'.) Gevolg is dat de tegenstander zich geen weg kan banen door de linies van Barça. Zo blijft de ploeg van Rijkaard constant in balbezit en heeft de kwetsbare defensie niet al te veel te doen.

Die kwetsbaarheid is de laatste weken gebleken. Bij wedstrijden als tegen Betis, 2-0 voor 3-2 verlies, merk je Deco's absentie. Even een tegenstander blokkeren om te hergroeperen en de aanval van de Andalusiërs in de kiem te smoren is er dan niet bij. Je mist het en het breekt de ploeg op. Frustrerend om te zien.

In een editie van Hard Gras las ik een citaat van Robin van Persie. De aanvaller van Arsenal sprak over het overdonderende aanvalsspel van Barcelona en de cruciale rol die Lionel Messi daarin speelt. Om een lang verhaal kort te houden: 'Messi is zo snel en zo wendbaar, dat Barcelona altijd wel een gaatje creëert in de defensie van de tegenstander', beweert Van Persie. En gelijk heeft hij natuurlijk. Messi is één van de beste, zo niet de beste, aanvallers ter wereld. Bojan is een waardige vervanger, maar hij heeft lang niet zoveel rendement als zijn Argentijnse collega. De absentie van Messi breekt ook zijn medespelers op. Zo is Eto'o lang niet meer zo trefzeker als voorheen en blijft Henry zoeken naar treffers. Dat de doelpunten van de voet van Xavi en Yaya Touré moeten komen zegt heel veel. Messi is net als Deco een onmisbare schakel.

Dan hebben we het nog niet eens gehad over de langdurige afwezigheid van Carles Puyol (blessure) en Samuel Eto'o (Africa Cup). Denk bij Manchester United eens Cristiano Ronaldo en Wayne Rooney weg. Of een nog treffender voorbeeld. PSV speelde vandaag zonder Ibrahim Afellay en Jefferson Farfán en het was niet om aan te zien. 'Tandeloos PSV' lees ik op internet. Zo was het maar net. De constant volle ziekenboeg moet een reden zijn voor het rood-blauw gekleurde Camp Nou om zich wat coulanter op te stellen.

Verwend, ondankbaar en hypocriet
Het kwakkelende Newcastle United stelde halverwege dit seizoen Kevin Keegan aan als nieuwe manager. King Kev moest de Magpies behoeden voor degradatie. Zijn aanstelling had aanvankelijk een averechts effect. De eerste negen (!) wedstrijden werden niet gewonnen en degradatie kwam steeds dichterbij. En toch was er op St. James Park geen bezopen Brit die zijn club of trainer schoffeerde. In Barcelona is dat wel anders.

Een paar namen schiet me zo te binnen. Carlos Rexach, Louis van Gaal, Serra Ferrer en ik meen ook Radomir Antic, allemaal faalden ze in het vullen van de prijzenkast en vergrootten ze de kloof tussen Barça en de Europese top. Ook Frank Rijkaard leek het aanvankelijk niet te lukken de weg omhoog in te slaan. Maar de ommekeer kwam er halverwege het eerste seizoen. Barcelona zette een reeks neer en belangrijker nog, het woord totaalvoetbal (begin jaren negentig geïntroduceerd door Cruijff) werd door de verheugde socios weer in de mond genomen.

Dat bleek het begin van een prachtige periode. De hel veranderde in een paradijs. Mooi aanvallend voetbal dat ook nog eens prijzen opleverde, Frenk kon niet meer stuk bij het publiek. Twee landstitels, de Champions League en twee Spaanse Super Cups. Verder lanceerde hij een paar toptalenten. De ontwikkeling van Lionel Messi, Andrés Iniesta en nu ook Bojan Krkic is onnavolgbaar. Rijkaard werd in de armen genomen en heel de stad was weer trots om in dé stad te wonen.

Nu, na een seizoen zonder prijzen, hebben ze er genoeg van. De man die hun nachtmerrie veranderde in een natte droom, en ervoor zorgde dat ze weer met een glimlach naar het werk kunnen, kan wat hun betreft 'moven'.

Ik snap dat niet, zo iemand bewijst toch dat hij dé man is. Rijkaard verdient na zijn bewezen diensten een contract voor het leven. Ferguson zit al tig jaar in Manchester en pakte nog maar één Champions League-titel. Wenger in een decennium nul. Voor Rijkaard, in 2006 verkozen tot wereldcoach van het jaar, lonkt de tweede al in vijf jaar. Wat wil je nog meer. Ze mogen een voorbeeld nemen aan het publiek in Newcastle. Tien jaar prijsloos en al strijdend tegen degradatie nog niet klagen. Het publiek in Catalonië is ondankbaar en veel té verwend.

Maar goed, laten we de Middellandse Zee verlaten en het wat dichter bij huis zoeken. Wat verwacht jij van het competitieslot Wilco? Krijgen we net zo'n apotheose als vorig seizoen? Heb je vrede met de prestaties van Twente? Enz. Het woord is aan u!

Three of a kind: Verbeek is een zegen voor Feyenoord

Allereerst wil ik jullie bedanken heren voor het feit dat ik het spits mag afbijten. Het fijne is dat ik nu zelf een onderwerp mag kiezen, terwijl de volgende van mij afhankelijk is. Maar wees gerust, een uitgemolken voetbalgebeurtenis zul je van mij niet krijgen.

Het is de week van de trainers. Louis van Gaal kleineerde de LTS'er, Aad de Mos wilde beweren dat de Eredivisie zo op het einde een knock-out-competitie is en André Wetzel en Gert-Jan Verbeek vonden een nieuwe werkgever. Eigenlijk heb ik zin om 'Mos' met de grond gelijk te maken, maar ik vind dat hij een openingsbericht niet waard is. Gert-Jan Verbeek, die vanmiddag dus tekende in De Kuip, is dat wel en krijgt de voorkeur boven het arrogante rekenwonder uit Arnhem.

Willem van Hanegem laat in zijn wekelijkse column in het AD weten dat het te voorbarig is om te beweren dat Verbeek klaar is voor Feyenoord. Volgens De Kromme moet nog maar blijken of hij een gearriveerde oefenmeester is. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Verbeek heeft mij de afgelopen seizoenen meer dan weten te overtuigen van zijn kwaliteiten.

Bij een topclub worden in de zoektocht naar een nieuwe trainer andere criteria gehanteerd dan bij een kleine club. RKC zal straks iemand zoeken die de club in de Eredivisie houdt. Of dat nou met foeilelijk voetbal gebeurt boeit niet. Handhaven is het belangrijkst. Bij een topclub is dat anders. Een grote supportersschare wil verwend worden en verwacht mooi, dominant voetbal. (Kijk naar Ajax en naar Capello die bij Real ondanks de Spaanse titel moest vertrekken ivm een te behoudende tactiek.) Het Legioen van Rotterdam wil straks mooi voetbal zien. Wat dat betreft was het voor hen ook dit seizoen afzien.

Vorig seizoen ging alle lof naar AZ vanwege het oogstrelende voetbal. Dit seizoen zijn de complimenten en superlatieven voor Heerenveen. De Friezen leggen alle toppers hun wil op met mooi en attractief voetbal. Verbeek heeft een formatie gekneed die alles in huis heeft om negentig minuten lang te gaan. Sibon fungeert als aanspeelpunt en daar plukten Alves (nu Sulejmani) en de opkomende Bradley de vruchten van. Pranjic en Beerens zijn creatieve vormgevers die ook nog eens wedstrijd kunnen beslissen.

Heerenveen is een perfecte mengelmoes. Vooral op het middenveld en aanval loopt een ideale mix. De verdediging is een beetje de achilleshiel geweest. Dingsdag en Zuiverloon zijn zekerheidjes, maar Breuer en de linksbacks (Jong A-Pin, Drost en Svec) waren te wisselvallig en dat heeft - wie weet - Heerenveen misschien wel de titel gekost.

Qua speelwijze haalt Feyenoord dus een topper binnen. Het materiaal om er opnieuw een dominant seizoen van te maken is in Rotterdam bovendien aanwezig. Het voordeel van Feyenoord is dat de selectie nagenoeg in tact zal blijven. Dit in tegenstelling tot Ajax en PSV, waar de steunpilaren zich mogen verheugen in de belangstelling van Europese topclubs.

Een ander criterium voor een trainer van een topclub is het beter maken van spelers. Feyenoord is eigenlijk al een tijdje net geen top meer. Het hangt er al een paar jaar tegenaan en het hoopte dit jaar onder Van Marwijk de stap weer te maken naar Nederlandse en Europese top. Maar we kunnen twee wedstrijden voor het einde al concluderen dat de nieuwe bondscoach van Oranje daarin heeft gefaald. Ondanks de grote investeringen in voorbeeldige routiniers is de opmars van Feyenoord uitgebleven. Om die stap alsnog te kunnen maken moeten onder andere de spelers met potentie beter gemaakt worden. De verwachting was dat zij dit seizoen aan de hand van de nieuwe trainer en de ervaren aankopen die stap zouden maken.

In Rotterdam-Zuid loopt dus een paar ruwe diamanten rond. Jonathan de Guzman, Luigi Bruins, Nicky Hofs, Nuri Sahin en Andwélé Slory hebben gigantisch veel potentie. In hun ontwikkeling zijn ze echter, mede door van Marwijk, gestagneerd. Verbeek kan ze, gezien zijn verleden, die stap wel laten maken. Die garantie lijkt de huidige nummer vijf nu al te hebben. Het lijstje in Friesland is oneindig: Huntelaar, Hanson, Samaras, Alves, Dingsdag, Zuiverloon, Bradley, Pranjic, Sulejmani, Sibon, Poulsen, Roorda enz. Allemaal maakte ze onder de 45-jarige Tukker grote stappen voorwaarts. Verbeek is een slijptang en dat gaan ze in Rotterdam ondervinden.

Tot slot is omgang met media belangrijk. Grote clubs worden door meer ogen gevolgd en krijgen van media meer (kritische) aandacht. Een goede trainer dient de aandacht juist in te schatten en te pareren. Hij bepaalt daardoor ook of het binnen de club rustig blijft. Van Marwijk slaagt daar, omdat hij altijd eerlijk en objectief is, heel goed in. Ook Verbeek heeft een nuchtere visie. Hij is een persoonlijkheid maar niet met een te groot ego zoals Van Gaal, Mourinho of De Mos. Verbeek loopt niet weg voor de waarheid en zal de confrontatie met de media niet uit zichzelf opzoeken. Ook hier is het rapport dus positief.

Het mag dus duidelijk zijn dat Verbeek, die ooit bij het van hier op een steenworp afstand liggende Zuid Eschmarke speelde, voor mij de ideale man is voor Feyenoord. Vergelijk hem met Frank Rijkaard. Nuchtere persoonlijkheid met dominante speelwijze en iemand die spelers laat doorontwikkelen. Ja jongens, ik denk dat Gert-Jan Verbeek een zegen is voor Het Legioen in Rotterdam-Zuid.

Van Marwijk geeft het stokje over aan Verbeek en ik geef hem aan Wilco. Aad de Mos moest van mij achteraan aansluiten, maar ik geloof dat hij bij jou al wel ergens vooraan staat. Welke indruk heeft deze Hagenaar de afgelopen weken op jou gemaakt Wilco?