Vergeten voetballer: 3. Playboy Dani

Waarschijnlijk zijn er nu in Nederland honderden 9- of 10-jarige jochies die hun naam danken aan een Portugees die in 1996 in Amsterdam neerstreek. Dani, bij zijn debuut in het Ajax-shirt 19 jaar, speelde 4,5 en jaar voor de club uit Amsterdam. Hij was een sierlijke middenvelder, maar zal meer onthouden worden door zijn looks. Het zal dan ook niemand verwonderen dat hij nu presentator is voor de Portugese televisie.

Dani da Cruz Carvalho begon zijn carrière bij Sporting Lissabon. Via West Ham United belandde hij bij Ajax. Na zijn periode in Amsterdam speelde hij nog een half jaar voor Benfica en drie jaar voor Atlético Madrid. In zijn kortstondige loopbaan kwam hij ook nog negen keer uit voor zijn vaderland Portugal.

De linksbenige middenvelder kon geweldig voetballen. Johan Cruijff prees hem tot meerdere malen toe de hemel in. Het mocht niet baten want Dani had er - getuige zijn manier leven - niet alles over voor om een Europese topper te worden. Die potentie had hij en dat zag je aan zijn spel. Altijd vooruit denkend en spelend, sterk met het hoofd en een fluwelen linker. De Playboy nam veel te vroeg afscheid van de bal.

Vergeten voetballer: 2. Karateka Steve McManaman

De tweede in mijn serie vergeten voetballers is mij vooral bijgebleven vanwege zijn opvallende transfer. In mijn middelbare school-jaren volgde ik het voetbal al nauw op de voet en concludeerde ik dat een Engelsman in Spanje haast als water en vuur was. Ik zag allerlei soorten en allerlei maten in allerlei landen, maar Britten rond de Middellandse Zee was vrijwel onmogelijk. Totdat Steve McManaman in 1999 de overstap maakte van Liverpool naar Real Madrid.

McManaman maakte furore in de Spaanse hoofdstad en zette de trend voor zijn landgenoten. Michael Owen, Jonathan Woodgate en David Beckham vonden de door McManaman geopende deur en vervolgden hun voetbalcarrière daarna ook bij de Koninklijke. Macca speelde vier seizoenen voor de Spaanse grootmacht. Hij werd twee keer landskampioen en won twee keer de Champions League.

Voor zijn tijd bij Real kwam McManaman (type Ronald de Boer) tien jaar uit voor Liverpool. Op Merseyside debuteerde hij als 17-jarige en groeide hij uit tot aanvoerder van The Reds. Het clubicoon besloot (mede vanwege het gebrek aan prijzen bij Liverpool) een contract te tekenen bij de meest succesvolle Europese voetbalclub. Na vier goede jaren waarin zijn palmares dus vorm kreeg, kon hij mede door de komst van David Beckham, uitzien naar een nieuwe werkgever. Het werd Manchester City. Maar McManaman's terugkeer in Engeland bleek geen succes. De 37-voudige international kwam vaak negatief in het nieuws en besloot in 2005 zijn carrière te beëindigen. Tegenwoordig werkt hij als voetbalanalist voor de Britse televisie.

Nu heb je het heupschot van Ryan Babel, de ventieltrap van Roberto Carlos en het stijg-daal-schot van Gerald Sibon en Juninho. Eind jaren negentig introduceerde McManaman de karatetrap. In de gewonnen CL-finale tegen Valencia in 2000 trof de Brit op een Bruce Lee-achtige manier doel. De treffer ging de wereld over en in zijn tijd bij Real zou hij het kunstje nog vaker herhalen. Kijk en geniet mee van de naar mijn mening altijd onderschatte Steve McManaman.

Vergeten voetballer: 1. De geniepige Claudio Lopez

De komende tien weken, of eigenlijk negen, zal ik dinsdags een voormalige vedette in the spotlights zetten. Met beelden en tekst zal ik laten zien waarom de speler zo gemist wordt. De spelers zijn óf niet meer actief, ver weg actief óf op een heel laag niveau actief. Het spits wordt afgebeten met de geniepige Claudio Lopez. In tegenstelling tot three of a kind probeer ik deze rubriek steeds kort te houden. De beelden komen van Youtube.

De eerste speler die ik een rentree in de Europese media gun, is de Argentijn Javier Claudio Lopez. De inmiddels 33-jarige aanvaller komt uit voor Kansas City in de Amerikaanse competitie. Lopez, bijgenaamd De Luis, is vooral bekend van zijn periode bij Valencia. Samen met steunpilaren Gaizka Mendieta, Javier Farinos en Gerard bezorgde hij de club uit sinaasappelstad de beste periode in de laatste jaren.

Na zijn periode in Spanje verkaste Lopez voor 35 miljoen euro naar Lazio Roma. In de Italiaanse hoofdstad slaagde hij er door verschillende blessures niet in het astronomische transferbedrag te laten doen vergeten. De sluwe spits trok daarna richting Mexico, waar hij uitkwam voor Club América. In 2007 keert hij terug naar Racing Club de Avellaneda. Die Argentijnse club had hem als 18-jarig talent overgenomen van Estudiantes de la Plata, waar hij als 16-jarige had gedebuteerd.

De kleine aanvaller doet me denken aan Ciske de Rat. Dat sluwe, geniepige haast gemene van het jonge boefje uit Amsterdam zie ik terug in het spel van Lopez. Naast zijn optreden in de verloren CL-finale tegen Bayern München in 2000 en zijn doelpunt tegen Oranje op het WK in 1998 herinner ik hem van twee legendarische treffers. Twee beauty's, vooral ook omdat hij PSV er thuis en uit de das mee omdeed.

1. PSV - Valencia 0-1 (eindstand 1-1) in het seizoen 1999/2000: Een lange bal van Amedeo Carboni wordt door Lopez, zonder dat hij er eigenlijk zicht op heeft, in één keer tegen de touwen gevolleerd.

2. Valencia - PSV 1-0 (tevens eindstand) in het seizoen 1999/2000: Een indirecte vrije trap (kan ik me herinneren uit de commentaren) wordt door Lopez eerst tegen de scheidsrechter aangetikt, om de bal vervolgens onhoudbaar langs de verbouwereerde Ronald Waterreus te knallen.